Ontstaan van de Bossa Nova.

De geschiedenis van de moderne populaire Braziliaanse muziek begon in de 19e eeuw. Die periode bracht verschillende muziekstijlen voort waarvan de bekendste is de “Choro”. Men beweert dat de Braziliaanse Choro geinspireerd was door de Europese populaire muziek van die tijd, voornamelijk wals en polka. Choro betekent “huilen” en dat zegt genoeg over deze muziekstijl vol emoties. De bekendste componisten uit die tijd zijn waarschijnlijk saxofonist Pixinguinha en Heitor Villa-Lobos.

 De tweede periode begint in de eerste helft van de 20e eeuw, op hetzelfde tijdstip als het begin van de beroemde traditie van Carnaval. In deze tijd zijn meest bekende Braziliaanse muziekstijlen die een connectie hadden met Carnaval. Namelijk de Samba en Marcha of Marchinha. Hier lag de bakermat van velen soorten mengvormen van Braziliaanse muziek. De grootste componist van die tijd is waarschijnlijk Ary Barroso en de muzikanten die in zijn voetsporen traden waren vooral Dorival Caymmi, Carlinhos Lyra en gitaar meester Luiz Bonfá.

De periode van Bossa Nova begon in het midden 20e eeuw, en leunde ook op de bestaande Braziliaanse stijlen. Deze muziek werd sterk ondersteund door Ary en gespeeld door Bonfa, Caymmi en anderen, maar de bekendste naam en waarschijnlijk de grootste Braziliaanse componisten van alle tijden, vaak beschouwd als de uitvinder van deze muziek was Antonio Carlos Jobim. Toch zou Antonio niet zijn wat hij vandaag is, zonder Joao Gilberto, de grootste bossa speler ooit. Bossa Nova werd sterk beïnvloed door Amerikaanse jazz-muziek. Dat is waarschijnlijk de reden waarom Bossa Nova ook wel jazz-samba wordt genoemd.  De tweede belangrijkste muzikant uit die tijd is zeker Baden Powell, componist en buitengewoon virtuoze gitarist. Maar om het hele plaatje compleet te krijgen, moet u toch de grootste dichter leren kennen, Vincius de Moraes, de auteur die verantwoordelijk is voor de beste liedjes van Jobim, Powel, Lyra en anderen.

De internationale doorbraak van de Bossa Nova was te danken aan de met een Grand Prix in Cannes – bekroonde film “Orfeu Negro” van de Franse regisseur Marcel Camus in 1959 dat werd gefilmd in Brazilië. Parrallel hieraan liep een even belangrijke gebeurtenis - de eerste Amerikaanse opnamen van Antonio's, Ary en Baden liedjes door jazz sterren Charlie Byrd en Stan Getz in 1962. Deze  saxofonist scoorde gigantische successen, het grootste met het duo-album Getz/Gilberto. Stan Getz had een groot deel van zijn leven gewijd aan de Bossa Nova en is nu waarschijnlijk het meest bekend door zijn bossa nova – interpretaties hij samen met Tom Jobim, Luiz Bonfa, Joao Gilberto en zijn vrouw Astrud Gilberto. 

Bossanova werd wereldwijd populair en kreeg vooral aandacht van Amerikaanse jazzmusici, Ella Fitzgerald en Frank Sinatra maakten albums, volledig gewijd aan het werk van Jobim.

Waarschijnlijk is Jobim's "The Girl from Ipanema", onder andere uitgevoerd door Astrud Gilberto het bekendste bossanova-nummer.

Talloze composities van Jobim zijn standards geworden, de muziek van de legendarische componist worden nog steeds wereldwijd uitgevoerd door diverse artiesten.

In de late zestiger jaren ontstond een nieuwe generatie muzikanten onder leiding van Chico Buarque da Hollanda, een excellent poet en muzikant tegelijk. Hij werkte samen met Jobim en Vinicius, zijn liedjes zijn al vaak gespeeld door Caetano Veloso, de man met een omfloerste stem, die samen met zijn zuster Maria Bethania en muziek-collegae Gilberto Gil en Gal Costa. Zij stonden aan de wieg van de beroemde Tropicalismo beweging, een weerspiegeling van 1968 en hippie generatie uit andere delen van de wereld.

Toch is het beeld van Brazilië van alle tijden niet compleet zonder de vrouw met duizend stemmen, de meester van alle zangeressen, de fabelachtige Elis Regina. Samen met andere muzikanten, zoals Edu Lobo, Toquinho, Jorge Ben, Milton Nascimento, Ivan Lins, Djavan en vele anderen, creëerde zij een beeld van de Braziliaanse muziek die bekend is tot vandaag de dag.

Deze muziek is ook beïnvloed door de traditionele Braziliaanse en andere Latijns-Amerikaanse stijlen, oude Europese en Afrikaanse wortels, Amerikaanse jazz-en rockmuziek.

Oftewel, wereldmuziek avant la lettre.

Hieronder een voorbeeld van het basisritme dat op een gitaar gespeeld zou kunnen worden: